Dieta przy boreliozie

Dieta przy boreliozie

Choroby odkleszczowe stanowią poważny problem medyczny i społeczny. Wiele z nich rozwija się równocześnie w organizmie ludzkim, prowadząc do koinfekcji i zwiększenia komplikacji w przebiegu choroby.

Borelioza to zakaźna choroba wielonarządowa wywoływana przez należące do krętków bakterie, których nosicielami są kleszcze . Borelioza jest wynikiem ukąszenia przez kleszcza. Kleszcze są nosicielami wielu bakterii i zakażają swoich żywicieli wieloma różnymi makroorganizmami. Borelioza jest tylko jedną z przenoszonych przez nie chorób. Choroby odkleszczowe stanowią poważny problem medyczny i społeczny. Wiele z nich rozwija się równocześnie w organizmie ludzkim, prowadząc do koinfekcji i zwiększenia komplikacji w przebiegu choroby. W celu opanowania koinfekcji konieczna jest długotrwała i złożona antybiotykoterapia, która przynosi wiele skutków ubocznych, nieraz stanowiących większy problem niż sama borelioza. Punktem wyjścia w postępowaniu leczniczym powinno być zatem wzmocnienie układu odpornościowego. Kiedy układ immunologiczny będzie sprawny i silny, nasz organizm będzie w stanie zwalczyć większość bakterii i innych czynników chorobotwórczych. Dlatego, aby uniknąć powikłań związanych z leczeniem, należy stosować metody wspomagające, z których najbardziej skuteczne są: dieta przeciwgrzybicza, suplementacja witaminowa i ziołolecznictwo.

Dieta przeciwgrzybicza

Przewlekła antybiotykoterapia prowadzona u chorych z boreliozą bardzo często jest przyczyną rozwoju grzybic, które nieraz mają tak ciężką postać, że mogą stanowić zagrożenie dla życia. Grzybica – głównie przewodu pokarmowego i dróg moczowych – jest naturalną konsekwencją działania antybiotyków, ponieważ niszczą one zdrowe bakterie odpowiedzialne za powstrzymywanie rozwoju grzybów w zdrowym organizmie.  Dlatego przy leczeniu boreliozy należy przestrzegać kilku zasad. Istotne jest dobieranie takich pokarmów, które nie będą prowadzić do nadmiaru stężenia cukru we krwi.

Z diety należy zatem wykluczyć:

  • biały chleb,  a  ciemny  ograniczyć  (można  jeść  w  małych  ilościach chleb robiony na zakwasie)
  • słodycze i  produkty które go zawierają, owoce (z wyjątkiem tych naprawdę niesłodkich, jak np. owoce jagodowe czy kwaśne jabłka — ale w małych ilościach)
  • słodkie warzywa np. marchew, produkty bogate w skrobię: ziemniaki, rzepa, biały ryż,
  • sery żółte z wyjątkiem mozzareli, która nie jest serem fermentowanym i nie ma zarodników pleśni. Inne sery żółte i topione mogą je zawierać.

Można jeść:

  • kasze
  • niesłodkie warzywa (seler, pietruszka, kapusta, ogórek, cukinia, kabaczek, por)
  • ryby, jaja, mięso oraz tłuszcze,
  • sery białe (na ogół nie ma przeciwwskazań),

W postepowaniu dietetycznym należy sięgać po duże ilości jogurtu naturalnego (najlepiej domowej roboty)  lub kefiru, zielonej herbaty, naparów z mięty i wody mineralnej. Przy antybiotykach szczególnie ważna jest  probiotykoterapia, która ma na w celu ochronę flory bakteryjnej jelit.  Oprócz kupnych preparatów, warto sięgać po naturalne probiotyki czyli kiszonki. Powinno się je spożywać codziennie.

Silnym i bardzo szybko działającym środkiem zwalczającym grzybicę jest olejek z oregano. Należy go stosować do trzech razy dziennie po kilka kropli (maksymalnie 10) w każdej dawce. Olejek z oregano nie jest jednak obojętny dla wątroby, dlatego też nie zaleca się jego długotrwałego stosowania. Generalnie przyjmuje się zasadę, że po trzech tygodniach intensywnego stosowania olejku powinno się zrobić półroczną przerwę. W przypadku uporczywych objawów grzybiczych warto przeprowadzić dokładniejszą diagnostykę, bowiem czasami za oportunistycznymi objawami grzybicy stoją inne, poza Candidą, chorobotwórcze gatunki grzybów, wymagające odmiennego leczenia.

text: Justyna Wichlińska Dietetyk/Trener Personalny